Ο ορισμός του blogger by Φρικηπαίδεια

Έχει θολώσει το μάτι μου από το διάβασμα λέμεεε!!!! Τεσπα! Μιας και διαβάζω για τη Σωκρατική ειρωνία, είδα κάτι ενδιάφερον, άκρως χιουμοριστικό και σκέφτηκα να το ανεβάσω... Αφιερωμένο σε όλους εμάς, τους bloggers, με πολλή αγάπη... Ελπίζω να το διαβάσει η μαμά μου, λέμε τώρα, και να καταλάβει επιτέλους πως όση ώρα είμαι στο ίντερνετ δν ασχολούμαι ούτε με τζόγο, ούτε με πορνό, ούτε χαλάω το χρόνο μου μιλώντας με ξένους. (για το τρίτο δεν παίρνω όρκο...) Μπλόγκερ Από την Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία Περιγράφει τον τύπο που καταγράφει κάτι στο web, και συγκεκριμένα διατηρεί μια μορφή online ημερολογίου, δηλαδή ένα ιστολόγιο. Λεπτομέρειες Κατά τα ελληνικά δεδομένα κυρίως, το περιεχόμενο ιστολογίων συνήθως κυμαίνεται από περιγραφές γεγονότων που δεν θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν κανέναν άλλο πλην του γράφοντος, μέχρι περιγραφές γεγονότων που δεν θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν κανέναν άλλο πλην του γράφοντος, πολλές φορές εμπλουτισμένες με ψευτοκουλτουριάρικες παπαρδέλες, ψευτοφιλοσοφικά ερωτήματα και άλλα τέτοια πιπεράτα που θα μπορούσαν ιδανικά να αναγάγουν το περιεχόμενο σε ουσιαστικό, αλλά μόνο σε αντιστοίχου ψευτοεπιπέδου αναγνώστη. Για παράδειγμα, 100% έγκυρο περιεχόμενο ιστολογίου αποτελεί το τι έφαγε ο μπλόγκερ, γιατί επέλεξε να το φάει ενώ θα μπορούσε να είχε φάει κάτι άλλο, και ποιά ήταν τα αποτελέσματα της ενέργειας (χρώμα περιττωμάτων). Σπανιότερα, συναντώνται ιστολόγια με πιο χρήσιμο περιεχόμενο. Σε κάθε μπλογκ, ένα μπλοκ (συνήθως πάνω δεξιά ή αριστερά) αφιερώνεται για να μας πει λίγα λόγια για τον μπλόγκερ, π.χ. ηλικία, τόπο, ενδιαφέροντα, αγαπημένα φαγητά / μουσική / βιντεοπαιχνίδια, κ.ά. Ο μπλόγκερ έχει πολλούς άλλους μπλόγκερς φίλους. Μάλιστα, όσο περισσότερους, τόσο καλύτερα. Οι σύνδεσμοι προς τα μπλογκς των φίλων κατέχουν περίοπτη θέση (μπλόγκρολ), συνήθως στη δεξιά στήλη, και φυσικά καθένας απ' αυτούς παρέχει σύνδεσμο πίσω. Έτσι ναι μεν παγιδεύονται οι μηχανές αναζήτησης, αλλά γίνεται δουλειά δε. Χαρακτηριστικά και προτιμήσεις του μπλόγκερ Ο μπλόγκερ θεωρεί ότι προσφέρει κοινωνικό έργο με τις καταχωρίσεις του καυτηριάζοντας τα κακώς κείμενα, σατιρίζοντας, ασκώντας κοινωνικό έλεγχο, αφυπνίζοντας συνειδήσεις, δίνοντας στη δημοσιότητα απόρρητα στοιχεία, βγάζοντας άπλυτα στη φόρα, ή όλα μαζί. Στην πραγματικότητα απλώς γεμίζει το internet με σκουπίδια. Ακόμα και μετά από τέσσερις χιλιάδες καταχωρίσεις, ο μπλόγκερ θα γράψει «αυτό που γίνετε εδώ είναι...», «μ' αρέσει ποιό πολύ η πίτσα...» και «έχει φύγει εδώ και πολύ ώρα...». Α, θα κάνει λάθος και όλα τα τελικά ν. Ο μπλόγκερ αρέσκεται να διαβάζει ξανά και ξανά τα κείμενά του. Όταν το κάνει, χαμογελάει και γνέφει «ναι» στην οθόνη, συμφωνώντας με τις απόψεις του. Ο μπλόγκερ μπαίνει στο μπλογκ του κάθε 12 λεπτά και τσεκάρει για νέα σχόλια στα κείμενά του. Ο μπλόγκερ τρέφεται με πίτσα, πίτσα με μπέικον, πίτσα με μπέικον και μανιτάρια, οικολογική πίτσα (vegetarian, αν έχει τσίπα συνείδησης που βεβαίως έχει), Kbps και views counts. Ο μπλόγκερ φοράει γυαλιά με χοντρούς φακούς, κι ας μην έχει μυωπία, μιας και προσδίδουν σοφιστικέ ύφος στον ίδιο και μεγαλύτερη βαρύτητα στα γραφόμενά του. Όσο δεν μπλογκάρει, ο μπλόγκερ diggάρει, ανακαλύπτει καταπληκτικά βιντεάκια στο youtube, στέλνει chain emails, ή ψάχνει για νέο wordpress theme. Ο μπλόγκερ βάζει τη μάνα του να διαβάζει τα κείμενά του, η οποία προσποιείται κάθε φορά ότι το κατευχαριστιέται. Δεν τη χαλάει κιόλας όμως, μιας και μπορεί να λέει στις φίλες της και τους συγγενείς ότι ο γιος της «ασχολείται με τα κομπιούτερς». Τα σεντόνια του μπλόγκερ έχουν ίδιο χρώμα με το theme του μπλογκ του. Αν και το προϊόν του αντικειμένου του είναι κείμενο στην οθόνη, ο μπλόγκερ αγνοεί πλήρως τη διαφορά μεταξύ serif και sans-serif fonts, επιμένοντας συνήθως στα πρώτα. Αν κάποιου η γκλάβα δεν κατεβάζει τίποτα αλλά θέλει να φτιάξει οπωσδήποτε το δικό του μπλογκ, καταλήγει σε αναδημοσίευση ειδήσεων, συνήθως τεχνολογικού περιεχομένου, ή συλλογή με «τα καλύτερα του youtube». Οι μπλόγκερς μεταξύ τους λένε αστεία με Πόντιους, οι οποίοι αντί να ψάξουν για κάποιο μπλογκ στο technorati, ψάχνουν στο... google. Και ξελιγώνονται στα lol. Ο μπλόγκερ νομίζει ότι ο όρος web 2.0 περιγράφεται επαρκώς με ένα star banner, κάνα-δυο reflections και μερικά εγκυρόσημα XHTML / CSS από το W3C για το ετοιματζίδικο template του. Και δεν το κρύβει. Αυτά... τα λέμε σε λίγες μέρες αν ζω..

To neuroσπασμα...

Είμαι σε φάση αναζήτησης πάλι (ψυχολογικής), φταίνε οι ορμόνες μου που τι χαρά τις ξαναθυμήθηκα...Δε φταίω εγώ, Εφηβεία....Αυτό σε συνδυασμό με τα νεύρα και το άγχος των μαθημάτων δημιουργεί μια έκρυθμη κατάσταση στο σπίτι... Ελπίζω να με αντέξουν. Είναι μεσημέρι (οk, απόγευμα πλέον), νυστάζω κι έχω επανάληψη στο συντακτικό. Θέλω να φωνάξω, "όχι άλλο κάρβουνο", μα σωπαίνω, καλύτερα. Τζιτζίκια, ζέστη, παιδιά στην ηλικία μου που γυρνάμε από τη θάλασσα, κι εγώ πάνω από τον Σωκράτη. Τελικά μήπως να έλεγα "εν οιδα, ότι ουδέν οιδα" και να ξεμπέρδευα; Νo way! Αχ, και κάτι άλλο.. Θερμή παράκληση σε όσους γονείς έχουν παιδιά που πάνε νηπιαγωγείο ή δημοτικό. Την ώρα κοινής ησυχίας, please κρατήστε τα μέσα στο σπίτι. Δεν ξέρω τι θα κάνετε, άλλα κάποιοι προσπαθούν (εκτός από το να είναι στο facebook, όπως εγώ)να διαβάσουν ή να κοιμηθούν. Όπως και το απόγευμα της Κυριακής που πάσχιζα μετά βδελυγμίας να αποστηθίσω την εισαγωγή του Πλάτωνα, να έχω γίνει ολοκόκκινη, και ένα γέλιο παιδιού όχι μόνο με αποσυντόνιζε, αλλά μου προκαλούσε και φόβο τόσο σαρδόνιο και σατανικό. Οh, yeah σατανικό!!! Ούτε το μωρό της Rosemarie να ήταν... Αφού σκέφτηκα, λες να με βλέπει με όλη τη βιβλιοθήκη πάνω στο γραφείο και να με κοροϊδεύει; ΟΚ, δεν είμαι κι εγώ καμιά Αγία, μετά το θάνατο του Βασιλιά της Pop, έκανα ένα Refresh στις μεγάλες του επιτυχίες. Τώρα που το καλοσκέφτομαι και χάρη τους έκανα, θυμήθηκαν τα νιάτα τους, 80s. Eυτυχώς δηλαδή που έχω καλούς γείτονες και δεν έχουν καλέσει ακόμα την αστυνομία. Επίσης αυτές τις μέρες ανακαλύπτω τι πραγματικά αξίζει. Το είχα χάσει κάπως, αλλά τελικά σε κάποια πράγματα καλό είναι να ακούς την καρδιά σου (Cascada). Χαιρετώ! (see you soon)

Replay.. Amazing short film

Σε έναν κατεστραμμένο κόσμο, μοναδική ελπίδα είναι η ανάμνηση ενός ξεχασμένου παρελθόντος... Προσοχή όμως να μην αφήσουμε τα όνειρα να πάρουν τη θέση της πραγματικότητας... Αυτή είναι η "Επανάληψη"... In a destroyed world, the only glimpse of hope is the memory of a forgotten past. But be careful not to let your dreams control your mind...This is "Replay".

Η αυλή των αστεριών... memos...

Άκουγα αυτό το τραγούδι από τότε που ήμουν μωρό... Θυμάμαι σκηνές καλοκαιριού στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού. Τότε που ξυπνούσα το πρωί από το ράδιο με κρητική μουσική, από τον θόρυβο που έκανε ο παππούς καθώς ετοίμαζε το τσάι του. Με πόση έγνοια προσπαθούσε να περάσει απαρατήρητος, να μη μας ξυπνήσει! Κι εγώ δεν του χαλούσα το χατήρι, ξανακοιμόμουν, να μη με δει... Και η γιαγιά φρεσκοπλυμένη με χαμόγελο μας υποδεχόταν. Το σαλόνι, τα έπιπλα, κι έξω η αυλή. Αυτή η μυρωδιά, η καθαριότητα, η γαλήνη του πρωινού. Γύρω λουλούδια, ροζ, κόκκινα, και γαρδένιες. Στόλιζαν την ψηλή, ξύλινη αυλόπορτα. Σε αυτή την αυλή περιποιόμουν τα λουλούδια, έπαιζα με το λάστιχο (έβρεχα και την αδερφή μου), έμαθα ποδήλατο, χόρευα τη νύχτα ενώ παρακολουθούσα τη σκιά μου. Κι όταν μου ερχόταν τραγουδούσα... Ήμουν ξαπλωμένη και κοιτούσα το φεγγάρι, τα αστέρια. Ταξίδια νοητά. Μελωδίες από τα διπλανά σπίτια. Δίπλα μου ένα βιβλίο. Η φωνή της γιαγιάς, με έψαχνε. Καληνύχτα. Γιατί τα θυμήθηκα τώρα όμως; Γιατί; . Σε όσα μέρη κι αν έχω πάει, σε όσα πάω Κρήτη σ'αγαπάω. Είσαι κομμάτι από τη ζωή μου. Είσαι εγώ. Τότε μου φαίνονταν λίγα. Τώρα ανεκτίμητα...

Πριν από τη μάχη (λόγια ενός Ιρανού blogger)

“I will participate in the demonstrations tomorrow. Maybe they will turn violent. Maybe I will be one of the people who is going to get killed. I’m listening to all my favorite music. I even want to dance to a few songs. I always wanted to have very narrow eyebrows. Yes, maybe I will go to the salon before I go tomorrow! There are a few great movie scenes that I also have to see. I should drop by the library, too. It’s worth to read the poems of Forough and Shamloo again. All family pictures have to be reviewed, too. I have to call my friends as well to say goodbye. All I have are two bookshelves which I told my family who should receive them. I’m two units away from getting my bachelors degree but who cares about that. My mind is very chaotic. I wrote these random sentences for the next generation so they know we were not just emotional and under peer pressure. So they know that we did everything we could to create a better future for them. So they know that our ancestors surrendered to Arabs and Mongols but did not surrender to despotism. This note is dedicated to tomorrow’s children…” - an Iranian blogger, with more courage than most of us will ever know.

I gotta feeling...

Τελευταίο μάθημα δίκαιο... Χθες μου ανέβηκε τόσο η πίεση από το άγχος για το αν θα προλάβαινα να τελειώσω την ύλη που ήπια 1,5 l water σε ένα μισάωρο. Ήμουν χαμένη, θολωμένη, κουρασμένη, νευριασμένη με όλους και με όλα. Μέχρι που αδερφή μου xD τρόμαζε να μου μιλήσει. Τελευταία ερώτηση διαγωνίσματος για φέτος, τελευταία λέξη...Σχολείο Τέεεεελος!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τέλος οι εξετάσεις, το κουραστικό έως ανυπόφορο διάβασμα έως τις πρώτες πρωινές ώρες, το άγχος... Τέλος το πρωινό ξύπνημα, τέλος τα κρυφολαγοκοιμήματα πάνω στο θρανίο με τα παιδιά να με ξυπνάνε lol! Θα είναι ένα λιγάκι δύσκολο καλοκαιράκι αλλά ναι, θα το διασκεδάσω με την ψυχή μου!!!!!!!

Παίρνω το καπελάκι μου και... πάω ψώνια.

Το καλοκαίρι έχει έρθει (επιτέλους), ο ήλιος με τις επικίνδυνες από υπεριώδη ακτινοβολία ακτίνες του σε επιτάσσει να προστετευτείς.. Τι καλύτερο και πιο βολικό στην παραλία από ένα καπέλο; Και ναι, έρχεται η ώρα της παραλίας... Οι φίλοι σε καλούν... Βάζεις το ολοκαίνουργιο μπικίνι σου, κάνεις τη χάρη της μαμάς (λέμε τώρα) να βάλεις καπέλο.. Χοχό! Τι καλύτερο από το παραπάνω που είναι η τελευταία λέξη της μόδας (ξαναλέμε τώρα)? Σίγουρα θα είσαι από τα κορίτσια (αν είσαι κορίτσι) που προσέχουν την εμφανισή τους μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια; Τότε σίγουρα και η τσάντα σου θα σε αντιπροσωπεύει. Θα είναι σίγουρα σε style sack voyage και μέσα της εκτός απο καλλυντικά θα περιέχει οτιδήποτε μπορεί να βάλει ο νους σου... Αποδείξεις, χτένες, βιβλία, περιοδικά, γυαλιά ηλίου κ΄ μυωπίας, το dvd που έπρεπε να παραδοθεί εδώ και κάτι μέρες, μυστικά. Κι ενώ κάνεις τη βόλτα σου στα σοκάκια της Μυκόνου (φορώντας πάντα το γνωστό καπέλο), σε μαγνητίζουν τα απίθανα κοσμήματα, καλλυντικά στις βιτρίνες. Άμα λάχει μετατρέπεται σε τσάντα για τις αγορές σου, γιατί πώς να το κάνουμε είναι πιο chic μια επώνυμη, παρά μια πλαστική (που μολύνει και το περιβάλλον) τσάντα. 2 σε 1.

Νοσταλγία...

Το βίντεο σε γυρνάει πολλά- πολλά χρόνια πριν.. Τότε που ζούσες σε ένα κλίμα αθωότητας, δεν ήξερες τι πάει να πει αδικία... Τότε που τα προβλήματά σου περιστρέφονταν γύρω από τα μικρά μυστικά της παρέας, ξέφευγες στη γειτονιά έως αργά, γελούσες ανέμελα. Μόνο σου πρόβλημα πώς θα γράψεις σε κανένα testaki μαθηματικών, τότε που μάθαινες τις πρώτες πράξεις. Τότε δεν έκανες τις πρώτες φιλίες? Τότε όλα ήταν περισσότερο αληθινά...

Damn me...

Ελλάδα 2009. Μια σπουδάστρια που έφυγε από την Αθήνα για τις Η.Π.Α. ξαναγυρνά στη χώρα της, ένα χρόνο μετά... Τίποτα δεν είναι ίδιο... Damn me... (της Katerina Moutsatsos) Took a walk in Athens. After exactly one year. Everything I knew is gone. Police where there shouldn't.None where there should. It's all gone. Damn the ones responsible... whoever they are. Damn the so-called anarchists who tag the few nice old walls and doors -they don't even know what Anarchy is. Damn xenophobia. Damn the state's masked terrorism. Damn the media. Damn everyone. Damn me. Why did I leave? Η απογοήτευση, τα συναισθήματα των παιδιών που ξαναγυρνούν στον τόπο τους.

Πώς να ανακοινώσεις τους βαθμούς στους γονείς ανώδυνα...

Δύο κουραστικές εβδομάδες απομένουν για να τελειώσουν οι εξετάσεις, και μετά τα αποτελέσματα.. ΟΚ, θα πάς στο σχολείο με την ψυχή στο στόμα, την καρδιά να χτυπά, άγωνία στο full. Θα δεις τους συμμαθητές σου να κρατάνε τα φύλλα, και πλησιάζεις στον υπεύθυνο καθηγητή. Η ώρα φτάνει. Κοιτάς, χαμογελάς, αποχωρείς. Εαν νομίζεις πως δεν έγραψες και τόσο καλά, και φοβάσαι να ανακοινώσεις τους βαθμούς στους γονείς, υπάρχει κόλπο. Κάνε τους να σε εκτιμήσουν. Να εκτιμήσουν το γλυκό παιδί τους, και να ξεφύγουν απο τη βαθμολογία. Κάνε τους να φοβηθούν λίγο και να αναρωτηθούν τι είναι πιο σημαντικό γι'αυτούς... Mια επιστολή πάνω στο κρεβάτι σου, έτοιμη και σε περίοπτη θέση είναι αρκετή.. Αρκεί εσύ να λείπεις για ένα βράδυ από το σπίτι σου (ευκαιρία να μείνεις με την κολλητή/ό σου)... Ένας πατέρας μπαίνει στο δωμάτιο της κόρης. Εκείνη λείπει, αλλά υπάρχει ένα γράμμα πάνω στο κρεβάτι της. Αρχίζει να σκέφτεται τα χειρότερα και με τρεμάμενα χέρια ανοίγει το γράμμα και διαβάζει: Αγαπημένε μου μπαμπά, Λυπάμαι πολύ που βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να σου πω πως έφυγα με το καινούριο μου αγόρι. Βρήκα επιτέλους την αληθινή αγάπη! Αχ… να μπορούσες μόνο να τον έβλεπες! Είναι τόσο όμορφος με τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια, και τόσο αγέρωχος πάνω στη μεγάλη και γρήγορη μηχανή του! Αλλά δεν είναι μόνο αυτό… Επιτέλους είμαι έγκυος! Ο Αμπντούλ λέει ότι θα είμαστε μια χαρά στο τροχόσπιτό του καταμεσής στο δάσος και ότι θέλει να κάνουμε πολλά παιδιά. Αυτό βέβαια είναι και το δικό μου όνειρο! Ανακάλυψα επίσης πως η μαριχουάνα δεν κάνει κακό. Γι’αυτό αποφασίσαμε να την καλλιεργούμε για εμάς και τους φίλους μας όταν θα ξεμένουμε από κοκαϊνη και έκσταση. Εν τω μεταξύ, ελπίζω η επιστήμη να βρει σύντομα τη θεραπεία για το AIDS και να μπορέσει ο Αμπντούλ να γίνει καλά! Το αξίζει! Μπαμπάκα μου, δε θέλω να ανησυχείς για μένα. Είμαι πια 15 ετών και ξέρω να φροντίζω τον εαυτό μου. Κι έπειτα, ο Αμπντούλ είναι τόσο δυνατός με τη σοφία και την πείρα των 47 χρόνων του. Με καθοδηγεί και με συμβουλεύει με τον καλύτερο τρόπο για τις επιλογές μου, όπως για την επιλογή μου να ασπαστώ τον ισλαμισμό. Ελπίζω να έρθω να σε βρω σύντομα, έτσι θα σου δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσεις τα εγγονάκια σου! Με αγάπη Το λατρεμένο σου κοριτσάκι! Υ.Γ.: Πλάκα σου κάνω, μπαμπά! Coolare! Είμαι στη Μαρία. Απλώς ήθελα να σου πω πως στη ζωή υπάρχουν πολύ χειρότερα πράγματα από τους βαθμούς του τριμήνου που θα βρεις στο κομοδίνο! (το παραπάνω αφορά τα κορίτσια και μόνο, αν είσαι αγόρι είναι αναγκαίο να κάνεις κάποιες παραλλαγές) humour included