New moon mania....!!!!!!!!!!!! Όχι άλλο κάρβουνο....

Aύριο δεν έχουμε σχολείο!!!! Παρόλο που έλεγα πως επιτέλους σήμερα θα κοιμηθώ αμέσως μετά το φροντιστήριο, δε θέλω! Θέλω να τραγουδήσω, να χορέψω, ναι και να γράψω at last !!!! Θέλω να πετάξω!! Ακόμα και η μουτσούνα της γκρινιαρο-αδερφής μου μοιάζει αγγελική! Έχουμε μπει για τα καλά στην προετοιμασία των Πανελληνίων. Κάθε μέρα σχεδόν γράφουμε κι από ένα διαγώνισμα, στο σχολείο ή στα ιδιαίτερα. Άγχος, νεύρα, καταθλιψάρα καμιά φορά, ανακούφιση ! Κι αυτός είναι ένας κύκλος που επαναλαμβάνεται και επαναλαμβάνεται! Όση κούραση όμως νιώθουμε , τόσο πιο έντονη γίνεται η παρουσία μας στο σχολείο! Ίσως να είναι ένας τρόπος να ξεσπάσουμε, ίσως βέβαια να είναι και η συνειδητοποίηση πως σε λίγους μήνες θα πρέπει να λεγόμαστε πολίτες σε αυτόν τον τόπο, άτομα με πλήρη ευθύνη! Μια αλλαγή που θα πρέπει να γίνει αυτόματα! (η ιδέα και μόνο με τρομάζει). Κι εκεί που σε συγκεκριμένους καθηγητές είμαστε όλοι στρατιωτάκια αμίλητα, να μην πάρουμε απουσία και συναντήσουμε τον λατρεμένο κατα τ' άλλα διευθυντή ( σλουρππππ). Ειδικά σε μια συγκεκριμένη bitchy καθηγήτρια δεν τολμάμε να κουνήσουμε, όλα τα πιάνει η άτιμη! Όλοι ακούνητοι εκτός από έναν. Κι ενώ εγώ προσπαθούσα να συγκεντρωθώ πάνω στον "καιόμενο" (κείμενο γενικής), το μάτι μου έπιασε κάτι απίστευτους κοιλιακούς ενός μελαχρινού κάτω από το θρανίο μου... "WTH???? Gosh, Πολύβιε, θα σε δει!!!" Ο Πολύβιος έκρυβε κάτω από άλλα βιβλία, και κάποτε- κάποτε πίσω από τα μαλλιά μου ένα αφιέρωμα στην ταινία New Moon. Mετά από όλα τα βιβλία της σειράς που κυριολεκτικά έχει ξεσκονίσει σε όλα τα μαθήματα γενικής, εκτός από μαθηματικά που του αρέσουν τώρα αγόρασε ό,τι αφιέρωμα υπάρχει και δεν υπάρχει στην ελληνική και διεθνή αγορά! Ξέρει τα πάντα γύρω από τους ήρωες, τι θα γίνει , πώς . Πότε θα γίνει η επόμενη προβολή, μυστικά για βρυκόλακες και δεν ξέρω κι εγώ τι... Ό, τι και να κάνω , όπου και να πάω βλέπω τα πρόσωπα των ηρώων μπροστά μου. Αυτόν τον κούκλο και την κοκκινοκάστανη αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Γιατί η καημένη αυτή κοπέλα , Κristen Stewart, έχει λάβει ουκ ολίγα πικρόχολα σχόλια για την εμφάνισή της. Πώς μπορεί να επιλέχτηκε μια "ούτε κρύο , ούτε ζέστη " πρωταγωνίστρια για αυτή την παραγωγή? Ίσως βέβαια να τη διάλεξαν λόγω του ότι αυτό το καθημερινό και προσιτό που βγάζει να ταυτίζει το γυναικείο κοινό με την ηρωίδα! Τεσπα! Επικρατεί μανία γύρω από αυτό το sequel! Οι παραγωγοί τραβάνε τα μαλλιά του από τη χαρά τους xD..!!! Kαι οk , όλοι περίμεναν ότι θα γίνει επιτυχία, αυτή η έντασή της όμως πέρασε κάθε προσδοκία! Πέρασε σε πωλήσεις ακόμα και το Dark Knight με έσοδα $258.8 εκατομμύρια παγκοσμίως, ενώ πριν ακόμα βγει στις οθόνες είχαν προπωληθεί 2000 + εισιτήρια!! Όλοι θέλουν να δουν από κοντά το φαινόμενο παιδιά, κοριτσόπουλα, οικογένειες, γιαγιάδες...και γιατί όχι , να τη δουν ξανά και ξανά... "Είτε είσαι στο πλευρό του Jacob, είτε στου Edward, ένα είναι σίγουρο για το τι θα κάνει την Παρασκευή το βράδυ: cinema! " Νew moon (the film) H Nέα Σελήνη (και νέο φεγγάρι να την πεις Φώντα, δε χάλασε ο κόσμος), είναι μια Αμερικάνικη ρομαντική ταινία φαντασίας. Βασισμένη στην ομόνυμη νουβέλα τηε Stephenie Meyer και συνέχεια της ταινίας του 2008, Twilight. Σκηνοθετημένη από τον Chris Weitz με βασικούς πρωταγωνιστές τους : Kristen Stewart, Robert Pattinson, και Taylor Lautner στους ρόλους των Βella Swan, Edward Cullen και Jacob Black. Σεναριογράφος η Melissa Rosenberg. H ΠΛΟΚΗ (CAUTION , αν θες να έχεις αγωνία μην τη διαβάσεις) Στα 18α γενέθλιά της η Bella ξυπνά από ένα όνειρο στο οποίο βλέπει τον εαυτό της σαν μια γερασμένη πια γυναίκα. Εκφράζει τη δυσαρέσκεια και αγωνία της με το να γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη δίπλα στο αγόρι της, Εdward, που σταμάτησε να μεγαλώνει στην ηλικία των 17 . (πες μας το μυστικό φίλε! ). Η οικογένεια του Edward διοργανώνει ένα πάρτι γενεθλίων για τη Bella. Κατά τη διάρκεια ξετυλίγματος ενός δώρου, η Bella κόβεται από το περιτύλιγμα το οποίο προκαλεί στον υιοθετημένο αδερφό του Edward, Jasper, να μοιρίζει το αίμα και να θέλει να τη σκοτώσει. Συνειδητοποιώντας τον κίνδυνο απένατι στη Bella, o Edward αποφασίζει να χωρίσει με τη Bella και να μετακομίσει με την οικογένεια του στο Forks, Washington. H αποχώρηση του Edward αφήνει τη Bella πληγώμενη για μήνες. Όμως, όταν ο πατέρας της, Charlie, προσπαθεί να την "επαναφέρει στη ζωή" με το να ζήσει μαζί με τη μητέρα της, η Bella συμφωνεί να ξοδέψει χρόνο με τους φίλους της. Έχοντας δει μια ταινία με τη Jessica, η Βella βλέπει ένα group ανδρών που της θυμίζουν εκείνους από τους οποίους την έσωσε ο Edward κάποτε, και εκπλήσσεται με το να βλέπει τη μορή του Edward που προσπαθεί να την προειδοποιήσει για τον κίνδυνο.Η Bella ανακαλύπτει ότι πολλές εικόνες της φαντασίας της οδηγούν στον Edward. Επιπλέον βρίσκει παρηγοριά με το να αναπτύσσει τη φιλία της με τον Jacob Black, μια συντροφιά που θα απαλύνει τον πόνο της από την απουσία του Edward. Η Βella αργότερα ανακαλύπτει ότι ο Jacob είναι λυκάνθρωπος. Μόλις οι σύντροφοι του Jacob μαθαίνουν ότι η Victoria ψάχνει τη Bella, ξεκινούν περιπολίες, αφήνοντας στο Jacob χρόνο με τη Bella. H Bella διψά για περιπέτεια. Μια σειρά απο ασυνεννοησίες, οδηγούν τον Edward να πιστέψει πως η Bella σκοτώθηκε ενώ έπεφτε από μια βουτιά από βράχο. Πιστεύοντας πως ο ίδιος φταίει για την υποτιθέμενη αυτοκτονία ο Edward έπειτα πηγαίνει στη Ιταλία για να προκαλέσει τους Volturi, μια ομάδα ισχυρών βαμπίρ οι οποίοι μπορούν να τον σκοτώσουν. Η Αlice, υιοθετημένη κι εκείνη αδερφή του Edward, αλλά και η Bella τρέχουν στην Ιταλία για να σώσουν τον Edward και μόλις προλαβαίνουν. Οι Volturi όμως αποφασίζουν ότι η Bella, ένας άνθρωπος που γνωρίζει για την παρουσία βαμπίρ πρέπει είτε να σκοτωθεί είτε να μετατραπεί και η ίδια σε βαμπίρ. Η Alice τους σταματά από το να τη σκοτώσουν με το να τους δείξει μια εικόνα από το μέλλον στη οποία η Bella φαίνεται να έχει μεταλλαχθεί σε βαμπίρ. Με το που φτάνουν ξανά σπίτι , στο Forks, ο Edward λέει στη Bella ότι πάντα την αγαπούσε και ότι εγκατέλειψε την πόλη μόνο και μόνο για να την προστατέψει. Εκείνη τον συγχωρει (εμ, μιλάμε για τον Edward τώρα, κι εγώ αυτό θα έκανα), και η οικογένεια του συμφωνούν με το να μεταμορφωθεί η Bella σε βαμπίρ. Ο Εdward δίνει στη Bella τις εξής επιλογές: Είτε να αφήσει την Alice να τη μετατρέψει μετά την αποφοίτησή τους, ή, αν η Bella συμφωνεί να παντρευτεί μαζί του, να αλλάξει ο ίδιος τον εαυτό του... Ο πατέρας του Edward όμως του θυμίζει την υπόσχεση της οικογένειάς τους...... Χαιρετώ σας! (πάω να διαβάσω... την έκλειψη)

Το τέλος ... (?) Ή η αρχή?

Μόλις τέλειωσα το διάβασμα για το διαγώνισμα ιστορίας...Είμαι σχεδόν πτώμα. Σχεδόν είπα, μπορώ να γράψω... χεχε! 1 APOMENEI Βροχή... Οι χειρότερες διακοπές, είναι οι διακοπές ρεύματος. Και ειδικά όταν έχεις να διαβάσεις για ένα διαγώνισμα βιολογίας... Την The Big Day Παρασκευή λοιπόν άνοιξαν τα σχολεία.. Τελευταία τάξη, τελευταίος χρόνος. Όλοι ήταν εκεί ή σχεδόν όλοι. Χαμόγελα, αγγαλιές, φιλιά , aστεία. Τα ντροπαλά πρωτάκια, τα εγκλιματισμένα δευτεράκια, τα αεράτα τριτάκια. Ο Γιώργος με το Νestea του (άλλαξε μάρκα), η παρέα της Ειρήνης και της χαμογελαστής Άννας, η εκρηκτική Μικέλλα, ο Ψηλός. Βροχή.!!!! Καταράκτης... Γυμναστήριο στο Γυμνάσιο γιατί το Λύκειο δν έχει κατάλληλο χώρο και Αγιασμός. Κάπου ανάμεσα στο πλήθος ξαναμένων παιδιών, ομιλητικών , λιγότερο, φασαριόζικων, μικρών, μεγάλων πρόσεξα τη Λία, πρώτη Γυμνασίου, χωρίς το μοβ extension της( - Άντε, άντε , μεγάλωσες! - Μμμμ, φοβάμαι...-Τι βρε? - Τα παιδιά. ) Ένας απροσδιόριστος ήχος μάζας, και κάπου εκεί ο παπάς κάτι ψάλλει. Η Έφη, η Μαρία και η Ελένη πάντα δίπλα μου, μιλάνε. Η Ροδόπη λείπει.. (-Έλα, φτάσατε? - Εεεε, βασικά και να ήθελα...- Σε ξύπνασα, ε? - Ναι, βασικά είμαι Αθήνα xD! Είχα πάει σε μια δεξίωση...- ΛΟΛ, Sorry, Τα λέμε!!! )Ακούω να μιλάνε, εγώ μοιάζω σα να ακούω εκστασιασμένη το "Κύριε Ελέησον", μα κοιτάζω στο κενό. -Λίζα, bananaaaa!!!!!! -Banana!!!! Ποιος άλλος? Ο Ζαχαρίας με τους κολλητούς του. Σκάω ένα χαμόγελο, σκέφτομαι την αντίδραση και τα σχόλια της κολλητής μου. -fuck, μου εξαντλήθηκε η μπαταρία, θέλω να στείλω μνμ- Μα καλά, τι κάνει ο Εvans εκεί πάνω xD? Πλησιάζει ο Πάτας, κάτι του λέει, ηρεμία. Καφρίλα (με την καλή έννοια). Τραγούδι, παιχνίδι, ελπιδοφόρα βλέμματα. Με έχει πιάσει πάλι να γελάω, help...!!! Και όχι, δεν έχω πάρει τίποτα.. ΔευτέραDamn, σήμερα παίρνουμε τα βιβλία και άργησα! Ο φακός γλίστρησε και χάθηκε, δεν προλαβαίνω. Σχολείο... 2 ώρες στο προαύλιο περιμένω. Τα θέματα κουτσομπολιού έχουν εξαντληθεί. Άσε που με έχει πιάσει πάλι ο θεατρικός μου οίστρος , κάνω κάτι κουλές κινήσεις προσπαθώντας να εξηγήσω πώς η Φεγγαροντυνένη του Κρητικού αναδύθηκε από τα νερά (parody show)! Kάποιος μου έστειλε μνμ (Γιωργία, ΧΑΖΗ ΦΤΙΑΞΕ ΤΗΝ ΤΣΑΝΤΑ ΣΟΥ.. Εύα ,ΤΗΑΝΚΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ , ΚΟΥΛΗ. ) Το πρωτάκι , η αδερφή μου, ήταν δύο μέτρα μακριά μου... Γκτουπ, γκτουπ... Το ακούς κι εσύ? - Για ελάτε πιο κοντά... Υeah! Σούσουρο, επιφωνήματα. Η πιο αγαπητή φράση του Λυκειάρχη δίνει το σύνθημα για την έναρξη της σχολικής χρονιάς!!!! Θρανίο, αγάπη μου! Γέλια ΦΙΛΙΑ ΠΕΙΡΑΓΜΑΤΑ ΕΡΩΤΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΑΓΧΟΣ ΑΓΩΝΙΑ ΒΑΘΜΟΙ ΠΑΡΕΑ ΗΙ5s ΤΕΣΤΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ SΧΟΛΕΙΟ ... υποχρεώσεις Έχω να κάνω κάτι confirmations στο facebook , αλλά ας περιμένουν. Η αλήθεια είναι πως όλα αυτά τα χρόνια που χρησιμοποιώ το ίντερνετ πήρα ένα πολύ μεγάλο ποσοστό γνώσεων , το οποίο δεν είχα καν διανοηθεί. Ίσως βέβαια μεγάλο ποσοστό να ήταν και garbage. Γέλασα, απόρησα, έψαξα, έγραψα. Γνώρισα απίστευτους ανθρώπους, έμαθα για άλλους τρόπους ζωής, έκανα και φίλους. Μαζί μιλησαμε, με κάνατε να γελάσω, να λυπηθώ, κάποιες φορές να θέλω να βοηθήσω, κάποιες άλλες να θυμώσω, να σκεφτώ... Σήμερα λοιπόν πήρα την απόφαση να αφήσω τον κυβερνοχώρο, να πετάξω το laptop μου κάπου μακρια. Για λίγο μόνο. Πολλές φορές το σκέφτηκα, το σκεφτόμουν από πέρσι. Μα είπα να το γράψω μπας και το τηρήσω. Scripta manent. Αυτή τη φορά , ναι. Όσοι με ξέρουν καλά, θα γνωρίζουν πόσο με απασχολεί το σχολείο. Γι'αυτό άλλοστε έδωσα και το συγκεκριμένο όνομα στο blog μου. Φέτος, οι 8 και κάτι μήνες που απομένουν θα είναι γεμάτοι. Όσοι με ξέρουν καλά πάλι, θα γνωρίζουν πόσο αγαπώ το γράψιμο (με την κυριολεκτική έννοια) . Ίσως μπορώ να εκφράζομαι καλύτερα έτσι, σχεδόν ποτέ δε λέω τι νιώθω. Όλα είναι μια ιδέα. Σας αποχαιρετώ για λίγο, τοσοδά...

Ευχηθείτε μου καλή δύναμη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

WΤΗ σημαίνουν όλα αυτά? ΟMG και 3 LOL!

Aεράκι, αυτό το γλυκό, καταθλιπτικό, ανανεωτικό ίσως απαράμιλλο στοιχείο της φύσης μέσα στα τελευταία βράδια του Αυγούστου... Ανοιχτές τηλεοράσεις, αυτοκίνητα, πόρτες κλείνουν και ανοίγουν. Μελτέμι. Ένα καλοκαίρι που τελειώνει, ένα καλοκαίρι τόσο γεμάτο αλλά ταυτόχρονα και άδειο. Οι σελίδες γυρίζουν, ατέλειωτες σελίδες Λατινικών. Λατινικών! Αν είσαι θεωρητική κατεύθυνση θα πρέπει να μάθεις συντακτικά φαινόμενα, να αποστηθίσεις τη γραμματική και τις ιστορίες των Λατίνων πεζογράφων που συχνά δε βγάζουν νόημα. Ωραία τα λατινικά , δε λέω... Αλλά πώς να το κάνουμε? Εκτός από μερικές λέξεις και φράσεις είναι σχεδόν δύσκολο να τα συναντήσεις μετά τις εξετάσεις, εκτός αν πιστεύεις στη μετενσάρκωση και θελήσεις να μιλήσεις με τον Καίσαρα Αύγουστο. Αν πάλι επιθυμείς να επικοινωνείς με άτομα στην τωρινή σου ζωή θα πρέπει εκτός από τα Ελληνικά (που παίρνουμε ως δεδομένο ότι τα ξέρουμε), να μάθεις άλλες 3-4 γλώσσες. Για το βιογραφικό σου τουλάχιστον! Και ok, είσαι ένας πτυχιούχος, επιτυχημένος, μιλάς άπταιστα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, ρώσικα, κινέζικα και μια μέρα αποφασίζεις να συνομιλήσεις στο ίντερνετ, facebook θες, msn? Δεν έχει σημασία, θα μιλήσεις με πολλά- πολλά άτομα. Κι εκεί που συζητάτε για τη Miley Cyrus, την πολιτική κατάσταση στο Αφγανιστάν ο συνομιλητής σου που τσουπ! πετάει κάτι ακαταλαβίστικα σύμβολα, λέξεις? Wtf? "Φίλε, Έλληνας δεν είσαι?" "Ναι lol.. why?" ... Μη μου πεις πως δεν το έχεις πάθει ποτέ? Τότε έχεις δύο επιλογές. Ή να κάνεις πως κατάλαβες και να πετάξεις ένα ηλεκτρονικό χαμόγελο, ή να ρωτήσεις... Πρόσεχε όμως να μην εκνευρίσεις... Σε μια εποχή που textaroume περισσότερο από ότι μιλάμε τα acronyms έχουν γίνει ζωτικής σημασίας, ενώ στην Αυστραλία σκέφτονται να κάνουν και ειδικές ώρες μαθήματος στα σχολεία για εκμάθηση όλων αυτών των αρκτικόλεξων.Ακόμα κι αν τα χρησιμοποιείς στην καθημερινότητά σου, ξέρεις αλήθεια τι σημαίνουν? Μια ιδέα....

UG2BK . . . . . . . You got to be kidding (κολλάει σε όλο το άρθρο)

LOL.................... Laugh Out Lowd , Lots Of Love(από τα πιο διαδεδομένα)

9...........................Adult in Room (κίνδυνος, θάνατος!)

99........................ Adult no longer in room (φτου, ξελευτερία!)

BIL . . . . . Boss is listening (εύχρηστο για τους δημοσίους και μη υπαλλήλους)

420.................Μarijuana (όχι, πες μου... θα το καταλάβει κανείς?)

ROFL...............Rolling On Floor Laughing (εμένα αυτό γιατί μου μοιάζει με γάβγισμα?)

ΤGIF...............Thank God it's Friday (γιατί κουράστηκα...)

U8?....................U ate? (το πρώτο που σε ρωτάει η μαμά σου όταν κάνετε chating)

WE....................Whatever (κάτι σαν το δικό μας τεσπά)

WTF?................What The F***? (εξεπλάγην!)

WU? ..................What's Up? (για πες κανένα νέο..)

WWJD?..............What Would Jesus Do? (γιατί θέλω να είμαι καλο παιδάκι)

Αφήστε λοιπόν ό,τι άλλο και ξεκινήστε τη μελέτη...

Μερικά sites που θα σας βοηθήσουν

http://www.netlingo.com/acronyms.php

http://www.urbandictionary.com/

http://dtxtr.com/

Και καλό διάβασμα!

Kóβεται το sexting? (πιπέρι)

Το να ξυπνάς πρωί είναι ένοχλητικό. Το να ξυπνάς Κυριακή πρωί είναι σπαστικό. Το να σε ξυπνάει Κυριακή πρωί ο γείτονας που καρφώνει με το σφυρί του δεν ξέρω κι εγώ τι στον διαχωριστικό τοίχο σπιτιού - δωματίου σου (ειδικά πάνω από το κρεβάτι σου) είναι οδυνηρό... Ο επαναλαμβανόμενος ήχος γίνεται κομμάτι του ονείρου σου που μετατρέπεται σε εφιάλτης και τελικά ξυπνάς... 10.20?... F*** ! Με βαριά καρδιά και πολλά νεύρα ξύπνησα και άνοιξα το laptop για την "ενημέρωσή" μου. Κάποιος στο twitter ανέφερε τη λέξη sexting. Sexting? Προέρχεται από τις λέξεις sex και texting, και είναι η πράξη του να στέλνεις μηνύματα ή φωτογραφίες με σεξουαλικό περιεχόμενο, κυρίως μέσω κινητών. Τελικά ο Χρήστος (φίλος από msn), έλεγε αλήθεια... Μου περιέγραφε πώς έστελνε φωτογραφίες του σε διάφορες φίλες του, οι οποίες με τη σειρά τους τις έστελναν σε δικές τους, κι έτσι εκείνος δεν ξέμενε ποτέ από κοπέλα! Εγώ δεν τον πίστεψα τότε! Aλλά who knows? 'Εχουμε ξεφύγει έτσι κι αλλιώς, υπήρχε η πιθανότητα.Ο όρος sexting αναφέρθηκε πρώτη φορά το 2005 στο περιοδικό Sunday Telegraph και από τότε παρατηρείται παγκοσμίως. Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις Η.Π.Α. , τον Καναδά και τη Μεγάλη Βρετανία. (Η Βικιπαίδεια προφανώς παρέλειψε την Ελλάδα , βλ. Ευαγγελάτος και βίντεο από σχολεία lol) Έρευνα του 2009 της Μεγάλης Βρετανίας βρήκε ότι το 38% των παιδιών κάτω από 18 ετών έχουν λάβει ένα μήνυμα με προσβλητικό περιεχόμενο είτε μέσω μηνύματος, είτε μέσω e-mail. "Teenagers don't twit, they sext" .. το σχόλιο του γνωστού μου στο twitter. Έχει γίνει ένα είδος μόδας με μεγάλες διαστάσεις, που όμως κρύβει κινδύνους. το Κέντρο κατά της Παιδικής Εκμετάλλευσης και Ηλεκτρονικής Προστασίας (CEOP) της Βρετανίας προειδοποιεί τους νέους να μην ενστερνιστούν αυτή τη μόδα καθώς πολλοί έχουν πέσει θύματα εκβιασμού και εκφοβισμού. «Δεχόμαστε έναν ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό καταγγελιών από το κοινό, τόσο από παιδιά όσο και από γονείς, οι οποίοι ανησυχούν για τις επιπτώσεις αυτής της συμπεριφοράς», τονίζει η Ελεν Πεν, επικεφαλής του τμήματος εκπαίδευσης του CEOP και συμπληρώνει: «Διαπιστώνουμε ότι ολοένα και περισσότερα παιδιά παράγουν εικόνες του εαυτού τους με σεξουαλικό περιεχόμενο και στη συνέχεια βλέπουμε αυτή τη φυσιολογική τάση του παιδιού για σεξουαλική διερεύνηση να μετατρέπεται σε κοινό κτήμα». Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη στην Αγγλία με δείγμα 2.000 εφήβων, περισσότερο από το ένα τρίτο ατόμων ηλικίας 11 - 18 ετών έλαβαν κείμενο με σεξουαλικό περιεχόμενο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ενώ το 70% των ερωτηθέντων γνώριζαν τον αποστολέα. ΠΡΟΣΟΧΗ ΛΟΙΠΟΝ! ! ! Οι προσωπικές μας φωτογραφίες πρέπει να προστατεύονται. Αν δε θέλουμε να μας δούμε ξαφνικά στο facebook ως Μarilie από τη Χονολουλού. (p.s.1 λέω να κοιμηθώ) (p.s. 2 f... τις διακοπές ρεύματος τα Σάββατα, έτσι μου 'ρθε) SOURCES: http://www.cosmo.gr/News/England/246569.html http://news.ert.gr/el/25481-to-sexting-mas-eleipe.htm http://en.wikipedia.org/wiki/Sexting

Room and the city...!

Πονάει το κεφάλι μου, ζαλίζομαι... Επίσης νυστάζω. Όχι, δε με πρόσβαλε η γρίπη των χοίρων (ακόμα). Σκέφτομαι το διαγώνισμα βιολογίας που έχω να διαβάσω. Κάποτε πρέπει. Αλλά εκεί που βρίσκομαι μεταξύ πρωτοζώων και μυκήτων, ξαφνικά θυμάμαι σκηνές από χθες και από την συνάντηση να το πω, μάζωξη της παλιοπαρέας μου (πάρα τις κάποιες απώλειες). Τα σεσουάρ πήραν φωτιά, μπούκλα και κακό, να παίζει η τηλεόραση, να χτυπά και το τηλέφωνο, να πρέπει να απαντήσω στο face, ενώ ταυτόχρονα έβαζα τα ρούχα μου υπό τις μελωδίες της Rihanna. Ι'm mean, I know.." Έλα ρε, δεν προλαβαίνω... ένα μισάωρο ακόμα..." "ΟΚ, εξάλλου κι εγώ θ'αργήσω" Ταξί...!!!! Ηey!!! Ok, είμαι μέσα. Ώρα να απαντήσω σε μηνύματα, και να απορήσω με τον συνεπιβάτη μου που μπήκε φουριόζος, αγχωμένος με ένα χαρτοφύλακα. Μα Σάββατο βράδυ! (χαμογελάω κιόλας , lol, lol, lol). Δεν ξέρω αν θα βρίσκαμε τραπεζάκι αν δεν ήταν η Έφη και η Μαρία. Frappuccino επί 3. Χαιρέτα καλή μου τους γνωστούς! Να κι ο Ζαχαρίας.. Και μια ροζ παρέα (με Μαρία (Χ) leader, να το δω!). Και είμαστε μαζί, ξανά... Έφη, Μαρία, Ροδόπη κι εγώ. Μόνο η Ελένη μας την έκανε! Η καθεμιά μας πέρασε διαφορετικά όλες αυτές τις μέρες, κοινός παρονομαστής όμως οι πανελλήνιες! Κουτσομπολιό, περιγραφές, νέα, φήμες, διαδόσεις. "Έγώ το προηγούμενο Σάββατο ήμουν βόλτα με το άλογό μου", λέει με φυσιολογικό τόνο η Ροδόπη. "Ναι, σα να λες πήρα το μηχανάκι μου και πήγα βόλτα.." σχόλιο Μαρίας. Γιατί όχι; και συνεχίζει... "Πήρα και παπουτσάκια στην κοπέλα μου" (κοπέλα= Λάρμα=άλογο). Κι εγώ να προσπαθώ να πιω τον καφέ και να στάζει ο πάγος... "Θα πάω Room69, έρχεστε?" "6978" , παραληρεί η Ροδόπη..."Τι 'ναι αυτό πάλι?", ρωτούν.. "Κάτι σαν τον Ιguanna, e?, ρωτά η Μαρία.. "Πες το κι έτσι". " Ρε σεις επειδή είναι νωρίς , πάμε πρώτα πλατεία" .. ΟΚ! ... Η Ροδόπη λοιπόν αγόρασε ένα γιγαντιαίο παγωτό, φλέρταρε και με τον υπάλληλο. ''Εχετε το καλύτερο παγωτό του Ρεθύμνου" (το πιάσατε το υπονοούμενο)" Κι εγώ είμαι ο καλύτερος παγωτατζής" απάντησε η ψωνάρα. Εγώ ωστόσο προσπαθούσα να καταλάβω, αν είναι γυναίκα (μπα, μια πολύ άσχημη γυναίκα), η άντρας. Οk, άντρας, ωραίος μάλιστα... Και ο διπλανός του, έτσι? "Μα ένας ήταν, κι εγώ αυτό σκεφτόμουν , καθρέφτης xD!", κρίμα βρε Έφη... Κομμουνιστές, και παιδάκια, και γιαγιάδες, και ποδήλατα. Ανεβήκαμε σε ένα παρατηρητήριο? , που ευτυχώς μας άντεξε, κάναμε κούνια, αλογάκι μόνο η Ροδόπη, και τραβήξαμε όπως ήταν λογικό τα περισσότερα βλέμματα. Κι εγώ να προσπαθώ να μη βουλιάζω στην άμμο με τα παπούτσια. Αλλά κι εσυ... Ποιος? Εγώ; Ναι, εσύ , έχεις κόμπλεξ, ε? " A bit, αλλά όταν ψηλώνεις πόντους απότομα βλέπεις τους άλλους με διαφορετικό μάτι. Σημασία βέβαια έχει να μην σε κοιτάνε ξαφνικά όλοι επειδή λόγου χάρη ενώ περπατάς καμαρωτή και λυγιστή , τσουπ έχασες τη γη κάτω από τα πόδια σου. " Κι εφού πήγαμε Goody's, παρήγγειλα μια σαλάτα για ξεκάρφωμα για να μακιγιαριστούμε για ώρες, τελικά καταλήξαμε πως ώρα ήταν να πηγαίνουμε προς Room μεριά. Όταν περιμένεις για ταξί συναντάς κάθε είδους ανθρώπου... Και κάποιες "What a decline...!" Ρίχτα, Έφη ... Eπιπλέον, τότε σου έρχεται στο μυαλό το άρθρο της Ε. Ακρίτα. Τελικά πιο εύκολα βρίσκεις γιατρό, παρά υδραυλικό και στην περίπτωσή μας ταξιτζή.. Ευτυχώς που είμαστε κορίτσια! Βρήκαμε σχετικά γρήγορα!Άντε και φτάνουμε...!!!! "Somedy told you how much I love you..." Είμαστε όλες εδώ? ΝΙΙΙΙΙ!!!! "Σαν το Ιguanna είναι, έτσι, σαν το Siesta? " "Περίπου..πάμε μπλαζέ στυλάκι και μέσα!" συμπληρώνω. Ενώ λοιπόν περπατάω σαν σε πασαρέλα, έχω κεντράρει προς μπράβους μεριά, έχω δίπλα μου τη Ροδόπη. "Τελικά αυτό το 69 τι σημαίνει?" "Θέλεις να σου απαντήσω τώρα...???????" Τι παλάτι! Πολύ wow χώρος! Καναπέδες, πολυέλαιοι που αναβοσβήνουν, κόσμος, φοίνικες, μπαρ, ποτά, και θέα στη θεόρατη πισίνα... Και κόσμος...! Εκτός λοιπόν από τα παιδιά της ηλικίας μας xD ήταν και κάποιοι μεγάλοι, και κάποιοι πολύ ξινοί βρε παιδάκι μου...! 'Ενας π.χ. που καθόταν δίπλα μας πέταγε το φαρμάκι... "Νομίζεις φίλε πως είναι χορός γυμνασίου¨" ρίχνοντας δολοφονικά βλέμματα στο τραπεζάκι μας... "Για να σου πω φίλε, εμάς εδώ μας αρέσει, στο καλύτερο, άλλωστε αν δε διασκεδάσουμε εμείς σε αυτή την ηλικία, τότε ποιος? Και btw, δεν πάμε γυμνάσιο, αλλά λύκειο, και μάλιστα είμαστε και seniors, LOOOOOOL", όλα αυτά βέβαια από μέσα μου. Δεν είχα καμιά όρεξη να με μαζεύουν από το τμήμα τέτοια βραδιά... Αλλά πάλι, τα ίδια δε λέμε κι εμείς για τα γυμνασιάκια, ή ακόμα χειρότερα για τα δημοτικά στην πασαρέλα? ... H μουσική σε κάποια φάση ήταν ξενέ και έπαιξε μερικά ελληνικά songs κάποιας δεκαετίας πριν , αλλά οκ! Τα τιμήσαμε...!!!! Βγάλαμε και τις αναμνηστικές photo, γιατί δε γίνεται αλλιώς.. Ώρα να πηγαίνουμε... "Λοιπόν, πώς σας φάνηκε?" "Ξέρεις, νιώθω σα να ξεκινώ την κολασμένη ζωή... " "Κολασμένη?", σκέφτηκα... Εγώ θα έλεγα Παραδείσια... Α heaven...Γιατι, τι άλλο θέλει κανείς? Το Room τα έχει όλα.! Η Κόλαση απέχει πολύ, και ίσως να τη ζεις όταν δε ζεις...!

Harry Potter and the half-blood prince....

Eíναι μεσημέρι... Τριγυρισμένη από πάμπολλα βιβλία γραμματικής, φακέλους με φωτοτυπίες, αυτοκόλλητες σημειώσεις. Το μόνο που ακούω είναι τζιτζίκια, και ο ήχος του κλιματιστικού. Βρίσκομαι στα μισά της καλοκαιρινής προετοιμασία, άγχος, πίεση, πρωινό ξύπνημα στις 6 για επανάληψη, διαγωνίσματα... Μ'αρέσει που έλεγα ότι πέρασαν τα βάσανα του σχολείου lol, ίσων να είναι καλύτερα τότε. Τα μόνα πράγματα που με κρατάνε ακόμα όρθια είναι 2-3 φίλοι μου, οι βόλτες, και ειδικά τα αστεία του Ζαχαρία xD! Η λέξη DAMN όμως είναι στο καθημερινό μου λεξιλόγιο, για αρκετούς λόγους. Κάποιες φορές μάλιστα μου έρχεται να θέλω να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο, γιατί η κουλαμάρα μου δεν έχει όρια. (παύση για ice-tea). Eίναι αυτές οι κακές στιγμές... Εκεί που λες, μακάρι God ν'ανοίξει η γη και να με καταπιεί.. Τεσπα... Δε θα μεγαλώσω ποτέ lol, για να μην πω πως μέρα με τη μέρα γίνομαι ολοένα και πιο ανώριμη... βγάζω το "άχτι" μου... Χεχε! Τώρα θυμάμαι τη χρόνια που είδα για πρώτη φορά τον Harry Potter, αφού είχα ακούσει την τρομακτική περιγραφή της Μιράντας για μια σκηνή με σκάκι, και έναν τύπο, Βόλντεμορντ που έμοιαζε με τον διάβολο. Αυτό ήταν, είδα την ταινία και έπαθα ΗarryPotterομανία... Διάβασα όσα βιβλία του είχαν βγει τρεις και τέσσερις φορές το καθένα, και περίμενα πώς και πώς την αφίσα που θα έβαζε η "Κατερίνα"... Φυσικά ήταν και το κύριο θέμα συζήτησής μας με τα παιδιά στα διαλείμματα. Πέρασαν χρόνια... Τον Ηarry τον ψιλοβαρέθηκα. Οι συζητήσεις μας πλέον στράφηκαν γύρω από μαθήματα, γύρω από το Γιώργο, τον Πέτρο, στα νέα ρούχα της Burberry, πώς να ισιώσουμε το μαλλί και να γίνουμε Angelina Jolie. Ο Χάρι όμως ζει. Η νέα ταινία "O Χάρι Πότερ και ο ημίαιμος πρίγκηψ" κυκλοφόρησε την προηγούμενη εβδομάδα στις Η.Π.Α. και στον Καναδά , και κατάφερε να να αποκομίσει 158 εκατομ. δολλάρια μέσα σε 5 ημέρες νικώντας σε εισπράξεις ακόμα και το Τransformers 2. ΥΠΟΘΕΣΗ Στην έκτη κινηματογραφική συνέχεια των ταινιών Χάρι Πότερ, «Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ», ο Λόρδος Βόλντεμορτ εδραιώνει ακόμη περισσότερο την παρουσία του στους κόσμους των Μαγκλ και των Μάγων, ενώ το Χόγκουαρντς δεν είναι πλέον ο ασφαλής παράδεισος του πρόσφατου παρελθόντος. Ο Χάρι υποψιάζεται ότι ελλοχεύουν κίνδυνοι ακόμα και μέσα στο ίδιο το κάστρο, αλλά ο Ντάμπλντορ ενδιαφέρεται περισσότερο να τον προετοιμάσει για την τελική μάχη που ξέρει ότι είναι πολύ κοντά. Προσπαθώντας να ανακαλύψουν την αχίλλειο πτέρνα της άμυνας του Βόλντεμορτ, ο Ντάμπλντορ ζητά τη βοήθεια ενός παλιού του φίλου και συναδέλφου, του καθηγητή Οράτιου Σλάγκχορν. Στο μεταξύ, οι μαθητές «δέχονται επίθεση» από έναν μάλλον απρόσμενο εχθρό: τις εφηβικές ορμόνες. Καθώς τα ειδύλλια ανθίζουν, ένας μαθητής παραμένει αποστασιοποιημένος από όλα αυτά. Είναι αποφασισμένος να αφήσει το σημάδι του, και μάλιστα το σκοτεινό σημάδι του. Μπορεί ο έρωτας να πλανάται στην ατμόσφαιρα, το ίδιο όμως και η τραγωδία... Το Χόγκουαρτς μπορεί να μην είναι ποτέ ξανά το ίδιο. http://harrypotter.warnerbros.com/harrypotterandthehalf-bloodprince/ (για παιχνίδι) http://mugglenet.com/ (fansite) http://www.myfilm.gr/article2962.html (source)

To φάντασμα του Michael Jackson...

Kαι μετά τα αφιερώματα, τα βίντεο κλιπ να παίζουν ασταμάτητα, τις υποθέσεις των υποθέσεων για το θάνατό του, την τελετή, τώρα ανακάλυψαν και το φάντασμα του Μichael Jackson στη Neverland. Ένα συνεργείο τηλεόρασης ενώ έπαιρνε πλάνα από το σπίτι του βασιλιά ξαφνικά "έπιασε" μια σκιά, μια φιγούρα να κόβει βόλτες... Φάντασμα... Και εκατομμύρια χρήστες του ίντερνετ να το κοιτούν , να το ξανακοιτούν και να προσπαθούν να καταλήξουν, είναι, δεν είναι? Κι αν είναι...? Τελικά το μυστήριο λύθηκε... Δείτε!

(p.s.1 πατήστε pause στη μουσική μου) (p.s.2 η εκπομπή είναι στα αγγλικά, αν κάποιος δεν καταλάβει σημεία, ας μου στείλει message)

Σχόλιο στο youtube: Θα πίστευα ότι ήταν ο M.J. μόνο αν η μορφή έκανε moonwalking.. R.I.P. Michael Jackson...

Ο ορισμός του blogger by Φρικηπαίδεια

Έχει θολώσει το μάτι μου από το διάβασμα λέμεεε!!!! Τεσπα! Μιας και διαβάζω για τη Σωκρατική ειρωνία, είδα κάτι ενδιάφερον, άκρως χιουμοριστικό και σκέφτηκα να το ανεβάσω... Αφιερωμένο σε όλους εμάς, τους bloggers, με πολλή αγάπη... Ελπίζω να το διαβάσει η μαμά μου, λέμε τώρα, και να καταλάβει επιτέλους πως όση ώρα είμαι στο ίντερνετ δν ασχολούμαι ούτε με τζόγο, ούτε με πορνό, ούτε χαλάω το χρόνο μου μιλώντας με ξένους. (για το τρίτο δεν παίρνω όρκο...) Μπλόγκερ Από την Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία Περιγράφει τον τύπο που καταγράφει κάτι στο web, και συγκεκριμένα διατηρεί μια μορφή online ημερολογίου, δηλαδή ένα ιστολόγιο. Λεπτομέρειες Κατά τα ελληνικά δεδομένα κυρίως, το περιεχόμενο ιστολογίων συνήθως κυμαίνεται από περιγραφές γεγονότων που δεν θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν κανέναν άλλο πλην του γράφοντος, μέχρι περιγραφές γεγονότων που δεν θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν κανέναν άλλο πλην του γράφοντος, πολλές φορές εμπλουτισμένες με ψευτοκουλτουριάρικες παπαρδέλες, ψευτοφιλοσοφικά ερωτήματα και άλλα τέτοια πιπεράτα που θα μπορούσαν ιδανικά να αναγάγουν το περιεχόμενο σε ουσιαστικό, αλλά μόνο σε αντιστοίχου ψευτοεπιπέδου αναγνώστη. Για παράδειγμα, 100% έγκυρο περιεχόμενο ιστολογίου αποτελεί το τι έφαγε ο μπλόγκερ, γιατί επέλεξε να το φάει ενώ θα μπορούσε να είχε φάει κάτι άλλο, και ποιά ήταν τα αποτελέσματα της ενέργειας (χρώμα περιττωμάτων). Σπανιότερα, συναντώνται ιστολόγια με πιο χρήσιμο περιεχόμενο. Σε κάθε μπλογκ, ένα μπλοκ (συνήθως πάνω δεξιά ή αριστερά) αφιερώνεται για να μας πει λίγα λόγια για τον μπλόγκερ, π.χ. ηλικία, τόπο, ενδιαφέροντα, αγαπημένα φαγητά / μουσική / βιντεοπαιχνίδια, κ.ά. Ο μπλόγκερ έχει πολλούς άλλους μπλόγκερς φίλους. Μάλιστα, όσο περισσότερους, τόσο καλύτερα. Οι σύνδεσμοι προς τα μπλογκς των φίλων κατέχουν περίοπτη θέση (μπλόγκρολ), συνήθως στη δεξιά στήλη, και φυσικά καθένας απ' αυτούς παρέχει σύνδεσμο πίσω. Έτσι ναι μεν παγιδεύονται οι μηχανές αναζήτησης, αλλά γίνεται δουλειά δε. Χαρακτηριστικά και προτιμήσεις του μπλόγκερ Ο μπλόγκερ θεωρεί ότι προσφέρει κοινωνικό έργο με τις καταχωρίσεις του καυτηριάζοντας τα κακώς κείμενα, σατιρίζοντας, ασκώντας κοινωνικό έλεγχο, αφυπνίζοντας συνειδήσεις, δίνοντας στη δημοσιότητα απόρρητα στοιχεία, βγάζοντας άπλυτα στη φόρα, ή όλα μαζί. Στην πραγματικότητα απλώς γεμίζει το internet με σκουπίδια. Ακόμα και μετά από τέσσερις χιλιάδες καταχωρίσεις, ο μπλόγκερ θα γράψει «αυτό που γίνετε εδώ είναι...», «μ' αρέσει ποιό πολύ η πίτσα...» και «έχει φύγει εδώ και πολύ ώρα...». Α, θα κάνει λάθος και όλα τα τελικά ν. Ο μπλόγκερ αρέσκεται να διαβάζει ξανά και ξανά τα κείμενά του. Όταν το κάνει, χαμογελάει και γνέφει «ναι» στην οθόνη, συμφωνώντας με τις απόψεις του. Ο μπλόγκερ μπαίνει στο μπλογκ του κάθε 12 λεπτά και τσεκάρει για νέα σχόλια στα κείμενά του. Ο μπλόγκερ τρέφεται με πίτσα, πίτσα με μπέικον, πίτσα με μπέικον και μανιτάρια, οικολογική πίτσα (vegetarian, αν έχει τσίπα συνείδησης που βεβαίως έχει), Kbps και views counts. Ο μπλόγκερ φοράει γυαλιά με χοντρούς φακούς, κι ας μην έχει μυωπία, μιας και προσδίδουν σοφιστικέ ύφος στον ίδιο και μεγαλύτερη βαρύτητα στα γραφόμενά του. Όσο δεν μπλογκάρει, ο μπλόγκερ diggάρει, ανακαλύπτει καταπληκτικά βιντεάκια στο youtube, στέλνει chain emails, ή ψάχνει για νέο wordpress theme. Ο μπλόγκερ βάζει τη μάνα του να διαβάζει τα κείμενά του, η οποία προσποιείται κάθε φορά ότι το κατευχαριστιέται. Δεν τη χαλάει κιόλας όμως, μιας και μπορεί να λέει στις φίλες της και τους συγγενείς ότι ο γιος της «ασχολείται με τα κομπιούτερς». Τα σεντόνια του μπλόγκερ έχουν ίδιο χρώμα με το theme του μπλογκ του. Αν και το προϊόν του αντικειμένου του είναι κείμενο στην οθόνη, ο μπλόγκερ αγνοεί πλήρως τη διαφορά μεταξύ serif και sans-serif fonts, επιμένοντας συνήθως στα πρώτα. Αν κάποιου η γκλάβα δεν κατεβάζει τίποτα αλλά θέλει να φτιάξει οπωσδήποτε το δικό του μπλογκ, καταλήγει σε αναδημοσίευση ειδήσεων, συνήθως τεχνολογικού περιεχομένου, ή συλλογή με «τα καλύτερα του youtube». Οι μπλόγκερς μεταξύ τους λένε αστεία με Πόντιους, οι οποίοι αντί να ψάξουν για κάποιο μπλογκ στο technorati, ψάχνουν στο... google. Και ξελιγώνονται στα lol. Ο μπλόγκερ νομίζει ότι ο όρος web 2.0 περιγράφεται επαρκώς με ένα star banner, κάνα-δυο reflections και μερικά εγκυρόσημα XHTML / CSS από το W3C για το ετοιματζίδικο template του. Και δεν το κρύβει. Αυτά... τα λέμε σε λίγες μέρες αν ζω..

To neuroσπασμα...

Είμαι σε φάση αναζήτησης πάλι (ψυχολογικής), φταίνε οι ορμόνες μου που τι χαρά τις ξαναθυμήθηκα...Δε φταίω εγώ, Εφηβεία....Αυτό σε συνδυασμό με τα νεύρα και το άγχος των μαθημάτων δημιουργεί μια έκρυθμη κατάσταση στο σπίτι... Ελπίζω να με αντέξουν. Είναι μεσημέρι (οk, απόγευμα πλέον), νυστάζω κι έχω επανάληψη στο συντακτικό. Θέλω να φωνάξω, "όχι άλλο κάρβουνο", μα σωπαίνω, καλύτερα. Τζιτζίκια, ζέστη, παιδιά στην ηλικία μου που γυρνάμε από τη θάλασσα, κι εγώ πάνω από τον Σωκράτη. Τελικά μήπως να έλεγα "εν οιδα, ότι ουδέν οιδα" και να ξεμπέρδευα; Νo way! Αχ, και κάτι άλλο.. Θερμή παράκληση σε όσους γονείς έχουν παιδιά που πάνε νηπιαγωγείο ή δημοτικό. Την ώρα κοινής ησυχίας, please κρατήστε τα μέσα στο σπίτι. Δεν ξέρω τι θα κάνετε, άλλα κάποιοι προσπαθούν (εκτός από το να είναι στο facebook, όπως εγώ)να διαβάσουν ή να κοιμηθούν. Όπως και το απόγευμα της Κυριακής που πάσχιζα μετά βδελυγμίας να αποστηθίσω την εισαγωγή του Πλάτωνα, να έχω γίνει ολοκόκκινη, και ένα γέλιο παιδιού όχι μόνο με αποσυντόνιζε, αλλά μου προκαλούσε και φόβο τόσο σαρδόνιο και σατανικό. Οh, yeah σατανικό!!! Ούτε το μωρό της Rosemarie να ήταν... Αφού σκέφτηκα, λες να με βλέπει με όλη τη βιβλιοθήκη πάνω στο γραφείο και να με κοροϊδεύει; ΟΚ, δεν είμαι κι εγώ καμιά Αγία, μετά το θάνατο του Βασιλιά της Pop, έκανα ένα Refresh στις μεγάλες του επιτυχίες. Τώρα που το καλοσκέφτομαι και χάρη τους έκανα, θυμήθηκαν τα νιάτα τους, 80s. Eυτυχώς δηλαδή που έχω καλούς γείτονες και δεν έχουν καλέσει ακόμα την αστυνομία. Επίσης αυτές τις μέρες ανακαλύπτω τι πραγματικά αξίζει. Το είχα χάσει κάπως, αλλά τελικά σε κάποια πράγματα καλό είναι να ακούς την καρδιά σου (Cascada). Χαιρετώ! (see you soon)

Replay.. Amazing short film

Σε έναν κατεστραμμένο κόσμο, μοναδική ελπίδα είναι η ανάμνηση ενός ξεχασμένου παρελθόντος... Προσοχή όμως να μην αφήσουμε τα όνειρα να πάρουν τη θέση της πραγματικότητας... Αυτή είναι η "Επανάληψη"... In a destroyed world, the only glimpse of hope is the memory of a forgotten past. But be careful not to let your dreams control your mind...This is "Replay".